Wat betekent verzet in deze tijd? Wanneer voel je de behoefte om in verzet te komen, en hoe geef je daar vorm aan? Velen van ons hebben in het verleden ingezet, maar hoe staat het er nu voor? Wat zet je op het spel als je in verzet komt, en welke middelen gebruik je daarbij? Waar liggen je persoonlijke grenzen?
Verzet ontstaat uit een gevoel van onrecht, de drang om iets te willen veranderen, en de wens om samen met anderen een bijdrage te leveren aan oplossingen. De tijd lijkt weer rijp voor actie. Tijdens het weekend hebben we onze vroegere en huidige ervaringen gedeeld en onze dilemma’s besproken. Welke middelen vinden we geoorloofd? Welke principes hanteren we? Belangrijke thema’s die naar voren kwamen, zijn onder meer het behoud van democratie—zowel nationaal als internationaal—de gevaren van desinformatie, de situaties in Oekraïne en Gaza, klimaatverandering, de groeiende kloof tussen arm en rijk, vluchtelingenproblematiek en femicide. Mieke Moors hielp ons met een artikel van Simone Weil uit 1943 ‘Waar strijden we voor?”
De middelen die we nog steeds inzetten zijn divers: financiële steun aan doelen en personen, schrijfacties, het ondertekenen van petities, soms het schrijven van artikelen, soms meelopen in demonstraties, en aandacht hebben voor mensen in je directe omgeving. Het is duidelijk dat we onze ‘verzets-spieren’ weer moeten trainen om effectief te kunnen protesteren, verzet te bieden of solidariteit te tonen. We moeten weerstand bieden tegen angst en moedeloosheid. Met geestverwanten in gesprek zijn blijkt een goede manier. Het delen van gedachten, ervaringen en gevoelens brengt ons weer bij ons principe van toegewijd leven.